Ortadoğu'da Emperyalist Restorasyon

“Arap Baharı” Aldatmacası

Bu kitaba Tunuslu emekçi Buazizi’nin kendini yakmasının hikayesi ile başladık. Buazizi’nin eline benzin bidonunu neden aldığını anlamak için… Tahrir Meydanı’nı dolduran yoksulların üzerine salınan baltalı çeteleri anlattık. Ve Mübarek’in devrilmesinden sonra iktidara yerleşen orduya karşı mücadele ederken düşen bedenleri… Bütün bunlar bir devrime dönüşme potansiyelini barındıran bu süreçlerin yenilgisinin öyküsü. Bize göre bu öykü, bir yenilginin kısa tarihidir. Yenilgiden öğrenmek, sürecin nereye doğru seyrettiğini görmeye çalışmak, yeni bir devrimci dalganın yükselişinin, gerçek halk iktidarlarının kurulabilmesinin olmazsa olmaz koşuludur.

Bu kitabı baştan sona okuyan bir okurun “Ne yani, her şeyi emperyalizm mi planladı” diye sormayacağını umuyoruz. Emperyalizmin planlarının pek çok defa bozulduğunu anlatmaya çalıştık. Yalpaladılar, yön değiştirdiler, başarısız da oldular birçok örnekte… Ancak sonuç olarak, Tunus’ta başlayıp bütün bölgeye yayılan süreci yönetme inisiyatifi, yine emperyalizmin eline geçti.

Bu, her şeyin emperyalist merkezlerin istediği doğrultuda geliştiği anlamına gelmez. Yalnızca emperyalizmin çok boyutlu çıkarları açısından daha elverişli bir bölge yapılanmasının ortaya çıkmakta olduğu anlamına gelir. Bize göre sürecin bütününden çıkan budur.
(Arka kapak yazısı)